Blog

การถูก “กักบริเวณ” เป็นบทลงโทษที่ดูจะโหดร้ายมากสำหรับเด็กคนหนึ่ง บางคนอาจจะโดนตอนเด็กๆ กักแค่ชั่วโมงสองชั่วโมง เข้ามุมอะไรก็ว่าไป แต่เรื่องราวของผมมันเลวร้ายกว่านั้น เรื่องมันเกิดขึ้นตอน ม.1 ครับ

          “การเถียง” แน่นอนครับ มันไม่ใช่สิ่งที่ดีแน่นอน ยิ่งคู่กรณีมีอายุมากกว่าหรือที่เรียกว่า “ผู้ใหญ่” แล้ว ในสังคมไทยนั้นดูจะเป็นเรื่องร้ายแรงมากเลยทีเดียว แต่วัยรุ่นไทยก็ยังมักจะเถียงผู้ปกครอง และมักเกิดการตอบโต้กันอย่างรุนแรง ยิ่งคนที่คววบคุมอารมณ์ไม่ได้อย่างผม ยิ่งบานปลายไปกันใหญ่ วันนี้จะมาเปิดใจกันเลยดีกว่า ว่าทำไมเวลามีปัญหาอะไร ผมเลือก(ความจริงก็ไม่ได้เลือกหรอก เพราะตอนนั้นขาดสติทุกที) ที่จะตอบโต้ไปครับ

เมื่อวาน (13 ตุลาคม 2559) เวลา 19:00 ถือเป็นช่วงเวลาที่เลวร้ายที่สุดของคนไทยทั้งประเทศก็ว่าได้ เมื่อได้รับทราบข่าวการสวรรคตของ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มหิตลาธิเบศรรามาธิบดี จักรีนฤบดินทร สยามินทราธิราช บรมนาถบพิตร

“แม่” คำสั้นๆ 1 พยางค์ แต่มีความหมายลึกซึ้งหนักมากเลยทีเดียว แม่เป็นผู้ให้กำเนิด ให้ชีวิต ให้ทุกอย่างเลยก็ว่าได้ สำหรับผมแล้วเนี่ย ถ้าไม่มีแม่ ผมคงหมดอนาคตไปแล้ว ในโอกาสวันแม่นี้เลยจะกล่าวถึงคุณแม่ของผมสักนิดนึง

ผมว่า 99.99% ของเด็กยุคนี้ต้องเคยเล่นเกมคอมพิวเตอร์ครับ ไม่ว่าจะออฟไลน์หรือออนไลน์ ตั้งแต่เกมเรียงไพ่ พินบอล จนถึงเกมออนไลน์ ทุกคนต้องมีเกมแรกในชีวิตแหละ แต่สำหรับผม เกมแรกในชีวิตอาจจะแปลกกว่าใครๆ ด้วยข้อจำกัดด้านสเปคคอมรึเปล่าก็ไม่ทราบ และผมเชื่อว่าแทบทุกคนที่เล่นเกม ต้องมีเรื่องกับพ่อแม่เรื่องเกมแน่นอน  #ผมเองก็เช่นกัน วันนี้จะมาเล่าเรืองเกมออนไลน์เกมแรกในชีวิตละกันนะครับ แล้วมาแชร์กันนะครับว่าเพื่อนๆ เล่นเกมอะไรเป็นเกมแรกในชีวิต

ชวงนี้ปิดเทอมภาคฤดูร้อน สำหรับเด็กถึงวัยรุ่นชายนั้นก็มีกิจกรรมนึงเลยที่ผมคิดว่าครั้งหนึ่งในชีวิตควรทำนะ คือการ “บวช” ไม่ว่าจะพระหรือสามเณร แต่ก็เลือกวัดที่เหมาะสมนิดนึง เพราะอะไรน่าจะรู้กันดี #เรารักพระพุทธศาสนา นั่นเองครับ ซึ่งเด็กพิเศษกับการบวชนั้นดูเหมือนจะ”เป็นไปไม่ได้”เลยใช่ไหมล่ะครับ ต้องทำตามระเบียบ ถือศีล 10 ข้อ ต้องสำรวมกาย วาจา ใจ อื่นๆอีกสารพัด แต่ครั้งหนึ่งในชีวิตผมก็เคยผ่านการบรรพชาสามเณรมาเหมือนกัน วันนี้จะมาเล่าประสบการณ์การบวชให้อ่านกันครับ

วันนี้ (30 มีนาคม 2559) ถือเป็นวันที่ผม เด็กพิเศษคนหนึ่ง ประสบความสำเร็จในชีวิตไปอีกขั้นหนึ่ง เมื่อผมไปรับใบปพ.จากโรงเรียนเพื่อรับรองว่าผมจบการศึกษาขั้นพื้นฐานแล้ว ถึงจะเป็นแค่ก้าวเล็กๆ ของความสำเร็จ แต่สำหรับผมผมดีใจมาก เพราะกว่าจะผ่านมาได้ มีอุปสรรคมากมายที่ผมต้องฝ่าฟัน แต่ก็ดีที่ยังมีแม่ที่คอยสู้ไปกับผม เอาเป็นว่าวันนี้จะลองเล่าเรื่องราวชีวิตการเรียนของผมละกันครับ (เพิ่มเติม…)

ในที่สุดวันนี้ (29 กุมภาพันธ์ 2559) ก็มาถึง… วันปัจฉิมนิเทศ  ชีวิตมัธยมปลาย 3 ปีที่โพธินิมิตวิทยาคมจะเหลือเพียงความทรงจำ เราจะกลายเป็น OPN28 (ศิษย์เก่าโพธินิมิตวิทยาคมรุ่นที่ 28) วันนี้เลยเขียนความในใจขึ้นมาถึงเพื่อนๆ ทุกๆคนที่นี่